Als je geen Wmo-indicatie hebt, kun je als senior dankzij talloze vrijwilligersorganisaties voor relatief weinig geld in de meeste gemeenten nog prima de deur uit.
Zo rijdt onder meer in de uitgestrekte plattelandsgemeente Hollandse Kroon in de Noordkop de Belbus. Hiervan moet je voor €17,50 per jaar lid zijn, waarna je 35 cent per kilometer betaalt.
Een ander voorbeeld is de HugoHopper. Voor slechts 75 cent kun je met een busje van deze vereniging de hele gemeente Dijk en Waard door, als je in staat bent maximaal 200 meter te lopen naar een halte van deze club. Ben je daarvoor te slecht ter been, dan word je van deur tot deur gebracht voor hooguit een paar euro per rit door vrijwilligers van deze minibusdient.
Van de lijndiensten van deze lokale, vijftien jaar oude vereniging mag iedereen gebruikmaken. Je betaalt dan jaarlijks €15 contributie. Ouderen en gehandicapten gebruiken deze bus bijvoorbeeld voor uitstapjes naar familie of vrienden, de biljartclub of een bezoek aan de dokter of tandarts.
School en werk
Het deur-tot-deurvervoer rijdt op afspraak en is bedoeld voor sociaal en medisch vervoer, legt manager Tineke Ackerman van HugoHopper uit. Ook de omliggende dorpen buiten de gemeentegrenzen worden aangedaan, net als het ziekenhuis in Alkmaar. De chauffeur helpt bij het in- en uitstappen en brengt de passagier zo nodig tot aan de voordeur.
Deze vereniging leunt op 175 vrijwilligers en vier betaalde medewerkers. Ze verzorgen jaarlijks zo’n 60.000 ritten. De vereniging is opgezet met hulp van de voormalige gemeente Heerhugowaard, met als doel dat alle voorzieningen in onze uitgestrekte gemeente bereikbaar blijven voor mensen die geen eigen vervoer hebben.
“Gelukkig krijgen wij subsidie van de gemeente waardoor we de ritprijs laag kunnen houden.”
Adri Tromp (86) uit Noord-Scharwoude is een van de tevreden gebruikers van de HugoHopper:
“Ik woon achteraf en mijn auto heb ik jaren terug helaas weg moeten doen. Dankzij zo’n busje kan ik met mijn rollator overal komen. Het is een geschenk van God, anders had ik hier niet kunnen wonen.”
Vrijwilligersvervoer Zaanstreek
Ook voor een ritje met de busjes van de stichting Vrijwilligersvervoer Zaanstreek hoef je geen Wmo-indicatie te hebben. Deze stichting wordt gerund door vrijwilligers en moet het doen zonder subsidie van de overheid.
Deze vervoerder laat zich het best vergelijken met een normale taxi – maar dan goedkoper en met een aantal specifieke eigenschappen. Zo vervoert deze stichting in principe alleen mensen die geen gebruik kunnen maken van het normale openbaar vervoer. Bijvoorbeeld ouderen die erg slecht ter been zijn, of mensen die zeer autistisch zijn en niet tegen prikkels kunnen.
“Wij vervoeren mensen in principe altijd apart,” legt stichtingsvoorzitter Jaap Knap uit.
“Wij brengen mensen tot achter de voordeur. Zoiets kost veel tijd – dat kun je van een commerciële vervoerder niet verwachten.”
De Stichting Vrijwilligersvervoer Zaanstreek is in 2009 met steun van Evean Zorg opgezet.
“Wij wilden hiermee een klantvriendelijk alternatief creëren voor het reguliere Aanvullend Openbaar Vervoer,” zegt vrijwilligster van het eerste uur Yvonne Brinkhuis.
“Te vaak zaten ouderen lang te wachten tot hun taxibusje eindelijk kwam. Dat is een klacht die je nu nog geregeld hoort over Wmo-vervoerders, maar wij rijden wél op de afgesproken tijden.”
De stichting brengt mensen van deur tot deur voor €0,78 per kilometer.
“We brengen mensen overal naartoe: naar de kapper, kaartclub, winkel, dagbesteding… Maar als ze met een vriendengroepje naar Artis willen, kan dat ook. Onze bussen zijn ook aangepast voor rolstoelvervoer,” zegt voorzitter Knap.
Teus Gerzee (73) is al twaalf jaar vrijwillig chauffeur bij de stichting:
“Het is prachtig om te doen, onze passagiers zijn ook erg dankbaar. Bijzonder was ook de doodzieke dame die ik in Krommenie bij het hospice moest ophalen voor een verjaardag bij haar zus in IJmuiden.
Ze zei dat ze zo graag nog eens het Noordzeekanaal wilde zien. Geen probleem, dan rij ik even om. Twee uur later heb ik haar weer in IJmuiden opgepikt, waarna ze vertelde over het buurtje waar ze vroeger woonde. Daar toen ook maar even doorheen gereden. Zag ze haar oude buurvrouw plots – uiteraard even gestopt voor een praatje.
Haar man is later vrijwilliger bij onze stichting geworden.”
De service van deze vrijwillige chauffeurs gaat ver:
“Zo ga ik ook mee het ziekenhuis in als mijn passagier die op controle moet, daarom vraagt.”
AutoMaatje
Ook de ANWB heeft een alternatief vervoerssysteem met vrijwilligers opgezet, voor mensen die minder mobiel zijn en voor wie het OV te lastig is.
Dit heet AutoMaatje, bestaat inmiddels tien jaar en verspreidt zich als een olievlek over het land. In de Gooistreek, omgeving Haarlem en Leiden zijn opvallend veel vrijwilligers aangesloten die met hun eigen auto mensen op afspraak ergens naartoe brengen.
“Boven het Noordhollands Kanaal bestaat AutoMaatje nog niet, maar dat duurt niet lang meer,” laat Annelies Tichelaar namens de ANWB weten.
“Den Helder haakt binnen enkele maanden ook aan.”
Maandelijks maken ruim 4.300 vrijwilligers zo’n 30.000 ritten. Ze gebruiken hun eigen auto om zo’n 42.500 minder mobiele plaatsgenoten op weg te helpen.
Lees het originele bericht bij NHD Plus
