KROMMENIE – “Het is soms maar een ritje van A naar B, maar de dankbaarheid en voldoening die we ervaren, is het volledig waard.” Hans Brinkhuis, bestuurslid en Jaap Knap, voorzitter van Stichting Vrijwilligersvervoer Zaanstreek, vertellen met veel enthousiasme en nadruk over het belang van ‘hun werk’. De Krommenieër sprak met beide heren over het prachtige en nodige vrijwilligerswerk dat de stichting elke dag uitvoert. “Het is echt een medicijn om de deur uit te komen voor onze klanten. En we doen het met z’n allen, echt iedereen telt mee.
Ontstaan
De stichting zag al in 2009 het levenslicht nadat er vanuit het Festina Lente-huis van Evean vraag was naar vervoer. Daar hadden ze problemen met vervoer van hun bewoners. Een van de initiatiefneemsters is nog steeds actief bij de stichting en net zo bevlogen als de eerste dag. Hans vertelt: “Het begon alleen met één bus. Mijn vrouw was destijds betrokken bij de opstart van de stichting. Op een zondag zaten ze ineens omhoog en hadden ze een chauffeur nodig. Toen werd ik gevraagd. Dat vond ik zo leuk dat ik vervolgens jarenlang als weekendchauffeur ritten reed. Dat heb ik met zoveel plezier gedaan. Ik werkte toentertijd nog en kreeg veel energie van deze ritjes. Het was en ís zulk dankbaar werk om te doen. Het doet er echt toe.”
De stichting is nu een geoliede machine en werkt met 64 vrijwilligers dagelijks – ‘Ja ook tijdens de feestdagen als daar om gevraagd wordt’, verzekeren de heren mij – voor hun klantenkring. “Het wagenpark is ondertussen wel wat uitgebreid en aangepast. We hebben nu zes rolstoelbussen waar acht personen mee vervoerd kunnen worden, er zijn nu twaalf planners, iemand voor de ICT, een wagenparkbeheerder, een vijfkoppig bestuur en de rest is allemaal chauffeur”, vertelt Jaap trots
Medicijn
Inmiddels is de stichting een begrip in de streek en verbinden klanten zich jarenlang aan de club. Hans vult aan: “Sommige klanten leren we goed kennen en we bouwen een fijne verstandhouding op met onze chauffeurs. Ze brengen mensen niet alleen maar van A naar B, maar ondersteunen ook bij het ophalen en afzetten. Onze focus is het vervoer, al zorgen we natuurlijk wel dat we mensen op tijd ophalen, verzorgd rijden en in overleg wachten we tijdens hun afspraken. Zo proberen we het voor de klanten zo ontspannen mogelijk te maken. Eropuit gaan kan al best een onderneming zijn voor sommige mensen, dan wil je het hen zo comfortabel mogelijk maken. Wij plannen ruim, komen op de afgesproken tijd en we doen niet aan het clusteren van ritten. De klant krijgt een een-op-een service van ons.”
Overigens benadrukken de heren dat de stichting ‘er voor iedereen is die niet zelfstandig kan reizen en geen gebruik kan maken van het openbaar vervoer.’ Jaap licht toe: “Onze slogan is: ‘Vervoer, een medicijn om de deur uit te komen.’ We merken dagelijks dat het mensen daadwerkelijk helpt om zelfstandig(er) te kunnen blijven. Ze kunnen er dan toch op uit. Daarnaast beschikken onze bussen ook over middelen waarmee we mensen met rolstoelen kunnen vervoeren.”
Van Rijksmuseum tot de Keukenhof
Niet alleen kunnen mensen terecht bij Stichting Vrijwilligers Vervoer Zaanstreek voor de dagelijkse ritten. “Dat zijn ritjes naar de huisarts, de dokter, voor boodschappen of familiebezoeken.” Er wordt ook vervoer voor groepsreizen en dagbestedingsritten georganiseerd. Jaap legt uit: “Dan worden we als stichting gevraagd om het vervoer te faciliteren voor dagjes uit naar Artis, het Rijksmuseum of de Keukenhof. De organisatie van die uitjes ligt bij verzorgingstehuizen, dat doen wij niet hoor! Al worden onze chauffeurs wel vaak uitgenodigd om de groep te vergezellen. Dan is het voor hen ook een heel gezellige dag.” Die ritten zijn vaak extra leuk om te rijden. Jaap vertelt lachend: “Soms vragen klanten om vooral niet de snelweg te nemen, maar liever de provinciale- of binnenwegen. Dan zien ze weer eens wat van de omgeving. Soms zijn ze er al jaren niet geweest. Dan komen de herinneringen en zie je mensen weer opleven. Heel bijzonder is dat.”
Stukkie worst
Hans en Jaap vertellen enthousiast verder over wat hun vrijwilligers ervaren tijdens de ritten. “Sommige chauffeurs creëren een vertrouwensband met de klanten. We merken dat zij het waarderen als er een vast gezicht is die hen komt ophalen. Soms krijgt iemand weleens een stukkie worst mee na de boodschappenronde of een leuke fooi. Puur als waardering. Maar die is er wederzijds,” deelt Jaap mee. Hans vult aan: “Het is een zeer enthousiaste club vrijwilligers waarmee we ons inzetten voor de klanten. Ik ben onder de indruk van hoe we dit als groep doen. Er is veel gunnen en geven onderling. De gesprekken met mensen zijn ook een fijne ervaring voor onszelf. Het werk klinkt heel eenvoudig en klein, maar het heeft grote impact.”
Toekomst van de Stichting
Als we de heren vragen naar hoe ze de toekomst van de stichting zien, antwoorden ze gezamenlijk dat het belangrijk is dat ze vooral voldoende vrijwilligers blijven houden. Chauffeur zijn is bijvoorbeeld redelijk fysiek werk, waarbij rolstoelen in- en uitladen een belangrijk onderdeel is. Jaap: “Ik hoop vooral dat we door kunnen gaan zoals we nu bezig zijn. Dat we voldoende vrijwilligers blijven aantrekken en het wagenpark na een tijdje kunnen vervangen voor elektrisch vervoer. We zijn daarvoor ook afhankelijk van donaties en giften. We zien een grote behoefte aan het maatwerkvervoer dat we leveren. Daar willen we mee doorgaan. We hoeven niet te groeien, we willen vooral in deze behoefte blijven voorzien.” Hans is het roerend met Jaap eens en vult verder aan: “Iedereen is vrijwilliger, niemand wordt betaald en we hoeven niet aan de ritten te verdienen, maar we moeten wel kostendekkend zijn. Daar doen we alles aan. Verder zien we graag dat nieuwe chauffeurs zich bij ons aansluiten. Als je iets moois voor een
